Ben neden geldim böyle bir dünyaya. Allah’ım anlamıyorum. Ne olursun! Bana yardım et. Bu dünyada hiçbir şey doğru – dürüst yaşanmıyor.
Herkesin eğrisi doğrusu birbirinden farklı,  neden anlaşılmıyor.
Her şey birbirinin karşıtıyla yaşanıyor.
Sen iyiysen o kötü. O kötüyse sen iyisin.

Sen seviyorsun,  o sevmiyor. Senin sevdiğin oysa,  onun sevdiği bir başkası. Her şey şaka gibi. Gerçek mi? Şaka mı? Ciddi mi? Yoksa yalan mı? Hiç biri birbirinden ayrılmıyor.
Zaten kıt bir akıl vermişsin. Her şeyi de birbiriyle iç içe geçirip koy vermişsin. Sonra da ey kulum gel çık işin içinden demişsin.
Ama her şey birbirinin tersi. Neden düzler ters,  tersler düz değil,  bunu anlamak mümkün değil. Güzeller çirkini,  çirkinler güzelleri kovalıyor. Hiç kimse mutlu değil.
Ey Allah’ım bu dünyada yok mu? Hiç kimseye huzur. Vermeyecek misin bir ömür boyu hiç mutluluk.
Allah’ım yoksa sen bu dünyayı,  kullarım biraz yamuk düşünceli olsunlar. Yada her kes birbirinin kuyusunu kazıp gözünü oysun diye mi böyle yamuk yarattın?
Kimisini melek,  kimisini şeytan yarattın. Bu gün hiç mi yok ortasında insan olan.
Birini sen seviyorsun. O seni hiç sevmiyor.Sen onun için can veriyorsun. O sana sevgisini çok görüyor.
Bu nasıl bir dünya Allah’ım. Anlamak mümkün değil.
Yılgınlık bana yakışmaz onu da biliyorum. Amma bu sahte dünyada da artık yaşamak istemiyorum.

Allah’ım. İstersen al canımı yanına. Senin yanında huzur bulup mutlu olayım.
Beni sevmeyen sevdiklerimde istedikleriyle yaşasınlar. Huzur bulup mutlu olsunlar.

Bir acı var kördüğüm boğazımda
Tadım yok biraz bu aralarda
Dağıttım birazda son zamanlarda
Yüreğim artık beni yormasana

Gönül gözüm kapandı sesim çıkmaz
Artık bu odalarda
Heves ederdim ya eskiden artık gücüm yok bu hayata
Çekip gidesim var artık yalan dünyadan

Önüme çıkıp duran sahte yüzlerden
Hiç bir söz bir nefes kesmiyor beni
Nedense bikaç gündür gidesim geldi
Çekip gidesim var artık yalan dünyadan

Önüme çıkıp duran sahte yüzlerden
Hiç bir söz bir nefes kesmiyor beni
Nedense bikaç gündür gidesim geldi

EVVEL VAKİTLERDE bir sevgili dostum bana üç çeşit isteme türünden söz etmişti. Biri “İlla isterim”, diğeri “Olsa iyi olur”, sonuncusu ise “Olsa da olur olmasa da” türünden üç istek, dilek bildirimi. Ve o bana itidalin, vasatın ve tabii ki ortadakinin en makbul olan olduğunu söylemişti. Yıllarca dualarımı bu yönde şekillendirdim, sağ olsun, dualarımda onun da payı vardır…

Sonra bir gün bir arkadaşım, ablam, dert ortağım bana evvelce bende aklın, muhakemenin hâkim olduğunu, bir tıkanıklığın bulunduğunu, ancak şimdilerde kalbime giden yolların alabildiğine açılmış olduğunu, gördüğüm bir rüyayı da tabir ederek söyledi. Onun hüsn-ü zannı inşallah doğrudur. Burada da İbn-i Arabi’nin payını unutmak haksızlık olur…

Yine başka bir günde, yaşanan bir tatsızlığın ardından, bana kızmış bulunan bir büyüğümü gördüm. Hiç planlamamıştım. Ancak görünce yanında buluverdim kendimi, ve ona şöyle dedim, “Abi, şu bu önemli değil, olsun ya da olmasın, maksat, aramız bozulmasın… devamını oku »