Merhabalar, Bugün bir olay yaÅŸadım ki iftardan sonra, akıllara zarar bende kendimi insan sarrafı sanırdım bende kendimi insanları az çok kendimce tanıyabileceÄŸimi sanırdım ne de yanılmışım, ama çok iyi oldu asla piÅŸman deÄŸilim, kendimce bir olgunlaÅŸma süreci olarak kabul ediyorum. Ben dersimi aldım çok teÅŸekkür ederim “…” hanım.
Sevgili Blog okurlarım!
Evet ben dersimi aldım.
Yüreğimdeki sevgiden nefret ettim tüm iyi duygularımdan feragat ettirildim sayenizde.. Böyle olacağını bilseydim yada yaşattırılan her şeyin beni bu kadar benden uzaklaştırabileceğini tahmin etseydim Keşke demeden başarabilseydim keşke.
Kabul ettim
beni ben olduğum için seven ne kadar az insan varmış. yeri geldi ağladım yeri geldi isyan ettim yeri geldi bin bir ah çıktı dilimden yeri geldi vazgeçtim şimdi yeri geldi herkesi affettim. affettim ama hayatımdan da salıverdim..
İnsanlara güvenilmemesi gerektiğini birkez daha öğrendim. Gönül isterdi ki yanılmamış olayım bukez farklı olsun, ama olmadı. Olmamasının nedeni, insanlara hakettiğinden fazla değer vermek. siz siz olun kimseye hakettiğinin fazlasını vermeyin.
Åžair ne de güzel söylemiÅŸ ; “Sözlerin büyük yüreÄŸin küçük,yanlışların çok doÄŸruların yok kendine göre ÅŸanslısın bana göre zavallısın. Bundan sonra Allaha yakın bana uzak olasın.”
Dedim ya dersimi aldım, bir daha aynı hataya düşmemem dileğiyle..
Kendime Tavsiyeler “23 AÄŸustos 2009″
Eyüp Turan
